24.5.17

22.5.17

The kiss (The "Park Benches" Project)


  Εδώ και τρεισήμισι χρόνια περίπου ασχολούμαι με ένα φωτογραφικό project, το οποίο έχει ως θέμα τα παγκάκια στο δημόσιο χώρο. 

  Μέσα από το project επιχειρώ να προσεγγίσω τα παγκάκια με μια πιο διεισδυτική ματιά, να παρουσιάσω την ανθρώπινη αλληλεπίδραση με αυτά, να ανακαλύψω και να επικοινωνήσω τις ιστορίες τους.

 Βγάζω φωτογραφίες χωρίς βιασύνη και χωρίς συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, στις περιπλανήσεις μου στη φύση ή στην πόλη, αν και εφόσον συναντήσω ένα παγκάκι που έχει κάτι να μου πει. 

  Έχοντας πια συγκεντρώσει έναν ικανοποιητικό αριθμό φωτογραφιών από διάφορες γωνιές της Ελλάδας, κάνω σήμερα εδώ μια πρώτη παρουσίαση της ιδέας μου. Στην πορεία θα δημοσιεύσω κάποιες ακόμη από τις λήψεις που έχω συγκεντρώσει.

 Το project τρέχει για αρκετό καιρό ήδη, και από ό,τι φαίνεται θα συνεχίσει να τρέχει· κάθε φορά που λέω "είναι καιρός πια να σταματήσω" συναντώ άλλο ένα παγκάκι που κεντρίζει το ενδιαφέρον μου... και μια ακόμα ιστορία για να ειπωθεί.  

 Η  φωτογραφία που ακολουθεί λήφθηκε το 2014 στην όμορφη Καστοριά, στα πλαίσια του project. 



The kiss
Kastoria, Greece // Καστοριά

The "Park Benches" Project 


______________________________________________________________________________________________


Παγκάκια: απλά μια παύση ή μια αρχή για τα πάντα;

 Τοποθετημένα σε δημόσιους χώρους, τα παγκάκια αποτελούν ένα κάθισμα προσιτό στον καθένα· όποιος κι αν είναι, από όπου κι αν προέρχεται, όπου κι αν πηγαίνει.

 Ένα παγκάκι μπορεί να σε χωρέσει στην αγκαλιά του και να σου προσφέρει την παύση που επιθυμείς· σε ένα συνηθισμένο ή σε ένα ξεχωριστό σημείο, τη στιγμή που την έχεις ανάγκη. Στη φύση ή στην πόλη, μπορεί να σε βοηθήσει να χαλαρώσεις, να ξεκουραστείς, να ξεφύγεις για λίγο από την καθημερινότητα. 

 Είναι όμως μόνο αυτό; 

 Για κάποιους ένα παγκάκι είναι και κρεβάτι… ακόμη και σπίτι.

 Για άλλους μπορεί να προσφέρει πολύτιμο στήριγμα την ώρα της αναμονής. 

 Ένα παγκάκι μπορεί να σε βοηθήσει να γίνεις ένα με το δημόσιο χώρο, εμπλέκοντάς σε ενεργά σε όσα συμβαίνουν, ή να ενισχύσει την εμπειρία σου σε αυτόν.

 Μπορεί να μετατραπεί σε ένα χώρο προσωπικής σου έκφρασης - στα όρια ή όχι του βανδαλισμού - φιλοξενώντας την ιδέα σου, την τέχνη σου, τις λέξεις σου, τη σκέψη σου για κάποιον, επικοινωνώντας την οργή σου, τη ματαιοδοξία σου. 

 Ένα παγκάκι ίσως σε προκαλέσει να μπεις στη θέση του απλού παρατηρητή - εκείνου που ουδέτερα ή αμέτοχα θα παρατηρεί την πραγματικότητα και τα τεκταινόμενα γύρω του.

 Από την άλλη, ίσως σε προκαλέσει να μπεις στη θέση του ενεργού συζητητή. Μπορεί να φιλοξενήσει απόψεις, υποσχέσεις, κάποιο επιχειρηματικό σου σχέδιο, μια φρέσκια ιδέα, μια συμφωνία σου ή μια διαφωνία. Λόγια ανέμελα, λόγια σοβαρά, συζητήσεις με κάποιον που είδες για πρώτη φορά και ίσως δε θα ξαναδείς ποτέ, ή συζητήσεις με κάποιον που ήδη ξέρεις. 

 Καθισμένος επάνω του μπορεί να μαλώσεις ή να φιλιώσεις. Μπορεί να απομακρυνθείς, μπορεί να έρθεις κοντά. Ίσως σε αυτό να γνωρίσεις ένα νέο φίλο, ή την/τον σύντροφο της ζωής σου. Ίσως εκεί ανταλλάξεις το πρώτο σου φιλί, το πρώτο χαμόγελο, την πρώτη χειραψία. Ίσως εκεί βιώσεις έναν αποχαιρετισμό. Σε ένα παγκάκι μπορεί να ξεκινήσεις κάτι, μπορεί όμως και να τερματίσεις κάτι.

 Καινούρια ή παλιά, κλασικά ή όχι, τσιμεντένια, ξύλινα ή μεταλλικά, στην πόλη ή στη φύση, στις πλατείες ή μέσα σε μουσεία, τα παγκάκια βρίσκονται πάντα εκεί· δίπλα μας. Άλλοτε τα προσπερνάμε, συχνά όμως τα εκμεταλλευόμαστε για τις παύσεις μας και για τα ξεκινήματά μας. 

 Και έτσι, το καθένα τους έχει να αφηγηθεί μια ιστορία.

______________________________________________________________________________________________





19.5.17

Silhouette by the sea


  Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης και η φύση είναι μέρος του ανθρώπου.

  Πάντα μαζί, σε μια αέναη συνύπαρξη και συνδιαλλαγή.



Silhouette by the sea
(experimental photography)


17.5.17

Aerial view of Greek islands


  Λατρεύω τις πτήσεις και κάθε φορά που πρόκειται να ταξιδέψω με αεροπλάνο επιδιώκω η θέση μου να είναι πλάι στο παράθυρο.

  Είναι εύκολο να μαντέψετε το γιατί... κι αν όχι, απλά δείτε τη φωτογραφία που ακολουθεί και θα με καταλάβετε.

  Ναι: όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά.
  


Aerial view of Greek islands (Aegean sea)



15.5.17

Midday swim


   Όταν κάνει ζέστη όλοι μας έχουμε ανάγκη λίγη δροσιά.

  Τούτη εδώ η χελώνα που συνάντησα στην τεχνητή λίμνη του Ζαρού δεν έχασε την ευκαιρία για μια βουτιά και αποδείχτηκε δεινή κολυμβήτρια.



Midday swim
Lake of Votomos at Zaros, Heraklion, Crete island, Greece // Τεχνητή λίμνη Ζαρού (Βοτόμος), Ηράκλειο, Κρήτη



11.5.17

Not alone


  Η μουσική ήταν, είναι και θα είναι η καλύτερη παρέα...


Not alone 
Chania, Crete // Χανιά




9.5.17

Old car


 Ένα παλιό Citroën DS που ανακάλυψα περπατώντας στα στενά της παλιάς πόλης των Ιωαννίνων. 

 Αν και η Citroën το ονόμασε DS από το "déesse" (= "θεά"), στην Ελλάδα το λέγαμε "βάτραχο" και το παρατσούκλι του αυτό έμεινε στην ιστορία... 

 Μεταξύ μας - και όσο το παρατηρώ ξανά στη φωτογραφία -  τείνω να προτιμώ το déesse. Είναι όμορφο αυτοκίνητο, του ταιριάζει καλύτερα· είχαν δίκιο οι Γάλλοι.



Old car (Citroën DS)
Fortified old town of the city of Ioannina, Epirus, Greece // Παλιά Πόλη των Ιωαννίνων




7.5.17

Multiple worlds


  Πολλαπλοί κόσμοι συνυπάρχουν αρμονικά ο ένας δίπλα στον άλλο. 

  Τους παρατηρούμε, μας παρατηρούν...


Multiple worlds
CRETAquarium, Heraklion, Crete // Ενυδρείο Κρήτης - Θαλασσόκοσμος, Ηράκλειο



5.5.17

I see you (Light Painting)


  Μια αυτοπροσωπογραφία μου με την τεχνική light painting




I see you // Light Painting 



4.5.17

In the mirror



In the mirror
Metalia beach, Limenaria, Thassos island, Greece // Παραλία Μεταλλεία, Λιμενάρια, Θάσος 



3.5.17

Window


  Ένα μικρό κομματάκι φύσης, όπως φαίνεται από το παράθυρο στο εσωτερικό ενός ερειπωμένου σπιτιού, ψηλά στις πλαγιές του Κισσάβου.



Window
Mount Ossa (Kissavos), Larissa, Thessaly, Greece // Όσσα (Κίσσαβος), Λάρισα, Θεσσαλία 



1.5.17

Flowers


  Καλό μήνα σε όλους!